+
نوشته شده در جمعه 25 اردیبهشت1388ساعت 0:4 توسط بانوی اردیبهشت
|
خاموش و خانه نشین نخواهم شد. دارد قاب ِ قدیمی دریا می شکند . کودکان ِ اردیبهشت از کناره ی آب به خواب ِ خانه بر می گردند . مه فرونشسته است و خانه پر از آواز یکریز ِ همان مرغ ِ مهاجر است.
