آشنا آمدی چون دانسته بودم "پرنده ها، زیباترین آوازهایشان را بر بلندترین شاخه ها سر می دهند "
حالا بی پرده بگويمت : ارسی هاي سرای ما ديری است رو به شب باز می شود
تو بگو به پندار غربی ها گيوتین.
نوری منعکس نیست
چند صباحی است از تیرگی ِ حوالی ِ همین ارسي دلتنگم
ارسی ها بي ثبات است
چفته ريز استوار نیست
اگر نه ما به رسالتت ايمان داریم
چراکه انکار مرگ کار ما نیست.
پ ن :
در پاسخ به این کامنت بود :
"نگاه کن بانو ...
من هیچکاه مرگ را انکار نکرده ام ...
من هر روز با قامتی آراسته و ظاهری فاخر سمنفونی مرگ را بر روی سنگ فرش کوچه ها با ارسیهای خوش صدایم زمزمه میکنم
من هیچکاه مرگ را انکار نکرده ام ...
تو نیز مومن شو به رسالتی که رسولش منم
رسولی با قامتی آراسته و ارسی هایی خوش صدا "
+
نوشته شده در یکشنبه 8 دی1387ساعت 13:42 توسط بانوی اردیبهشت
|
