+
نوشته شده در دوشنبه 2 اردیبهشت1387ساعت 0:3 توسط بانوی اردیبهشت
|
خاموش و خانه نشین نخواهم شد. دارد قاب ِ قدیمی دریا می شکند . کودکان ِ اردیبهشت از کناره ی آب به خواب ِ خانه بر می گردند . مه فرونشسته است و خانه پر از آواز یکریز ِ همان مرغ ِ مهاجر است.
