شاید در مورد کف پوش مولد برق که چند روز گذشته در یکی از خیابانهای شهر توکیو نصب شد ، شنیده باشید.

این کف پوش که یک متر وسعت دارد و از ۴ صفحهِ ی کوچک تشکیل شده است به منظور اندازه گیری میزان برقی که مردم با راه‌رفتن خود بر روی آن تولید می‌کنند، در مقابل ایستگاه «شیبویا» واقع در میدان «هاچیکو»شهر توکیو نصب شده است . 

 نحوه ی کار این دستگاه به این ترتیب است که با فشار و لرزش ِناشی از قدم های عابران بر روی صفحات کف پوش برق تولید خواهد شد .

به گفته ی یکی از مسئولان آن ناحیه ، فشار قدمهای یک فرد ۶۰ کیلویی می تواند ۰/۳ وات برق تولید کند . 

ژاپنی ها تخمین زده اند، اگر میدان «هاچیکو» که یکی از شلوغ‌ترین نقاط شهر توکیو می باشد و روزانه ۹۰۰ هزار نفر در آن راه می روند را به طور کامل با این صفحات بپوشانند  200 کیلووات برق در روز تولید خواهد شد.

 آزمایش بر روی این کف پوش تا روز 25 دسامبر ادامه خواهد داشت.

 نصب این کف‌پوش بخشی از تلاش‌های ناحیه «شیبویا» برای یافتن منابع انرژی جایگزین است. اداره این ناحیه مقدار انرژی که این صفحات تولید می‌کنند و همچنین دوام آنها را اندازه‌گیری می‌کند.

پ ن :

         زمانی که این خبر را خواندم یادی از شعار معروف " انرژی هسته ای .... " کردم و تلاشی بی ثمر برای یافتن رابطه ی آن شعار با خاموشی های اخیر و مشکلات انرژی .

حالا پیدا کنید پرتقال فروش را  ...

پنجشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸ شهر دوبی با افتتاح مجلل ترین هتل جهان بار دیگر عدم توانایی ما ایرانیان در جذب توریست را یادآور شد.

این هتل  به مساحت ۴۵ هکتار در یکی از سه جزایر مصنوعی نخل در جنوبی ترین نقطه ی خلیج فارس بناشده است . ساختمان هتل متشکل  از دو قسمت مجزا که توسط یک پل به هم متصل می شوند و بیش از ۱۳۵۰ اتاق و سوئیت زیبا را در بر میگیرد . بهای یک شب اقامت در هت آتلانتیس بین  ۷۰۰ دلار تا ۳۵۰۰۰ دلار  می باشد .

مسافرانی که در این هتل اقامت می کنند می توانند اتاقهایی را انتخاب کنند که یک ضلع از دیوار آن را بزرگترین  آکواریوم خاورمیانه تشکیل می دهد

این آکواریوم محتوی ۶۵۰۰۰ نوع ماهی و یک کوسه بزرگ می باشد که محوطه ی بین دو عمارت و قسمتی از اتاقها و رستوران هتل را در بر می گیرد .

 "پارک آبی" و " استخر دلفین ها"  از جذابیتهای دیگر این هتل است، که هر کدام در نوع خود بی نظیر می باشند .

صبح روز جمعه ۲۱ نوامبر روزنامه ی گلف نیوز خبر  افتتاحیه هتل آتلانتیس را تیتر اول خود قرار داده بود و از این طریق در آستانه ی سی و هفتمین سالگرد جشن ملی امارات متحده عربی این موفقیت بزرگ را جشن گرفتند.  

این مراسم که با حضور بیش از ۲۰۰۰مهمان ویژه ، از جمله  مقامات رسمی و بالارتبه ی محلی ، ستارگان سینما ، ورزش و موسیقی جهان برگزار شد،هزینه ای بالغ بر ۳۵ میلیون دلار  در بر داشت .

آتش بازی و نورافشانی با عظمتی بالغ بر هفت برابر مراسم افتتاحیه المپیک چین از نمایش های ویژه این شب به شمار می آمد . بنا به گزارش تلویزیون دوبی این آتش بازی از فضا قابل رویت بوده است .

 «لیندسی لوهان»،«مایکل جوردن»،«رابرت دنیرو»، « چارلیز ترون»،«میشکا بارتون» ،«مری کیت السن» و « وزلی اسنیپس»  از افراد معروف حاضر در این مهمانی بودند همچنین  «کایلی ماینوگ»،  نیز در این جشن حضور داشت و با اجرای برنامه در این شب، 2 میلیون دلار دستمزد دریافت کرد.

و اما سرمایه گذار این پروژه ی زیبا، میلیاردری اهل آفریقای جنوبی به نام Sol  Kerzner است. آقای Sol که صاحب چندین هتل و کازینو بزرگ در دنیا می باشند، مبلغی بالغ بر ۱.۵ میلیارد دلار جهت ساخت این هتل سرمایه گذاری کرده اند .

این قبیل سرمایه گذاری ها در کشور امارات متحده ی عربی طی ده سال گذشته امری تکراری و ظاهرا پایان ناپذیر است  و هتل آتلانتیس یکی دیگر از سیاست های دولت امارات در جذب توریست و توسعه صنعت گردشگری به منظور ذخیره ی در آمد ناشی از فروش نفت به شمار می آید.

دولت امارات قصد دارد شمار گردشگران خود را تا سال ۲۰۱۰ میلادی از ۷ میلیون نفر  کنونی به ده میلیون نفر در سال افزایش دهد و برای رسیدن به این هدف پروژه های بسیاری در دست ساخت دارد. از جمله مرتفع ترین برج جهان و بزرگترین شهر بازی ( دیسنی لند) در دنیا به نام" دبی لند " و به پایان رساندن سه جزیره ی نخل که اینها تنها از جذابیت های شهر دوبی می باشند .

گلی به گوشه ی جمال دولتمردان ایران . 

 جای تاسف است برای ما!! با داشتن جذابیت های توریستی فراوان هنوز حتی  آمار دقیقی از بازدیدکنندگان نداریم .

کشوری با قدمت و تمدن ایران می تواند تنها با برنامه ریزی دقیق در حفظ و نگهداری منابع تاریخی عظیم و ارزشمند خود و پرداخت هزینه ای اندک جهت تبلیغات و شناساندن خود به جهانیان درآمدی چشم گیر از صنعت توریسم داشته باشد اما متاسفانه نه تنها تلاشی برای نگهداری آثار باستانی نمی شود بلکه سرداران سازندگی و بالندگی هر کدام به نوعی کمر همت جهت از بین بردن این آثار بسته اند .

با این حال  امثال Kerzner ها سرمایه های خود را در کشوری متمرکز می کنند که مساحت آن اندازه یکی از استانهای کشورمان است و سرمایه گزاران و آبادگران اولیه این کشور بادیه نشین کسی جز خود ما نبودیم .

آنها کجا بودند و ما کجا ،ما کجاییم و آنها کجا .